آینده پرواز مشارکتی چند پهپاد در حال بازتعریف است و هسته اصلی آن در درک جدیدی از کنترل پرواز و همکاری وظایف نهفته است. از پرواز مسابقه‌ای گرفته تا اجرای دقیق ماموریت‌های پیچیده، پهپادها وظایف را با سرعتی و دقتی انجام می‌دهند که از خلبانان انسانی فراتر می‌رود. دانشگاه زوریخ الگوریتم‌های کنترل پرواز مسابقه‌ای را بهینه کرده و تصاویر دید اول شخص (FPV) را مستقیماً به سیگنال‌های کنترلی تبدیل می‌کند و در نتیجه به استراتژی‌های پروازی دست می‌یابد که قابل مقایسه با خلبانان انسانی یا حتی بهتر از آنها است. کرینر و همکاران توابع مانع کنترلی را از طریق مدل مخروط برخورد معرفی کردند که به پهپادها امکان می‌دهد در محیط‌های متراکم با موانع به صورت ایمن و سریع پرواز کنند. روش یادگیری برنامه درسی تطبیقی کیو و همکاران مشکل پیمایش با نرخ موفقیت بالا توسط پهپادها در محیط‌های تنگ را حل کرده است.